چشم خوردن

من فکر می کنم چشم زدن و چشم خوردن حقیقت دارد. کائنات شعور دارند. ما را به خواسته هایمان می رسانند. اما فکر می کنم شعور آن ها با شعور ما فرق می کند. به نظر می رسد آن ها کمی بی شعور تر هستند و این را هم قبول دارند. به این صورت که ما را با شعور تر از خود می دانند. دوستی داشتم که می گفت آرزویش داشتن جی ال ایکس بود، البته خودرو پژو؛ بعد از مدت ها می بیند گوشی اش جی ال ایکس است! کائنات او را به خواسته اش رسانده بودند، اما نمی دانستند منظورش از جی ال ایکس چه بوده در حالی که هر احمقی می تواند بفهمد منظورش ماشین بوده نه گوشی. گفتیم کائنات بی شعورتر از ما هستند و این را هم قبول دارند. به همین دلیل است که چشم خوردن حقیقت دارد. وقتی کسی چشم می زند، در واقع از چیزی تعجب می کند. وقتی کائنات این ابراز تعجب را می بینند فکر می کنند اشتباهی رخ داده که این فرد چنین تعجب می کند و بنابراین می خواهند صحنه را چنان بازسازی کنند که چنین حیرت و تعجبی پدید نیاید. مثلا وقتی با تعجب به یکی می گوییم چقدر زیبا شدی، کائنات فکر می کند که حتما کار احمقانه ای در مورد آن شخص انجام داده که ما چنین تعجب کرده ایم. وقتی از ثروت، استعداد و توانایی و ... کسی حیرت می کنیم، کائنات بلایی سر او می آورد که دیگر حیرت نکنیم.