چرا می نویسم؟

گاهی افکاری به ذهنم خطور می کند که مدت های مدید مثل زندانی های محبوس در زندان با هم کلنجار می روند و از دنیای بیرون هیچ گونه آگاهی ندارند. به این فکر افتادم که این ها را مدتی آزاد کنم تا در دنیای بیرون بگردند و بر اذهان دیگر فرود آیند و باز پخته تر از پیش به ذهنم باز گردند. در ذهنم به سوی افکار جدید و قدیم باز است؛ اما نمی خواهم همواره میزبان یک سری از این افکار باشم و تا آخر عمر از آن ها پذیرایی کنم و بپرورانم به طوری که تمام وجودم را به اختیار خود بگیرند و بر من حکمرانی کنند. من از طریق نوشتن افکارم را آزاد می کنم.