تصور کردن و خیالپردازی در مورد آرزوها موجب دستیابی و یا حداقل سهولت در دستیابی به آنها می گردد

می گویند تصور کردن و خیالپردازی در مورد آرزوها موجب دستیابی و یا حداقل سهولت در دستیابی به آنها می گردد.

من با این مورد مخالف هستم؛ به این دلیل که هم در تجربه ثابت نشده و هم با نظریه من سازگار نیست. خیلی از انسانها شب ها موقع خواب خیالپردازی می کنند و در دنیای دیگری به سر می برند اما هیچ گاه به خیالهای خود دست یافته اند؟ البته این خیالپردازیها فقط در صورتی می توانند نتیجه بخش باشند که همراه با رنج باشد. مثلا در مورد آرزوی داشتن ماشین لوکس، روانشناسان موفقیت می گویند که باید تصور کنید صاحب چنین ماشینی هستید و از داشتنش لذت می برید. حال آن که رنج نداشتن است که موجب دستیابی و موفقیت می شود تا حالات روحی فرد به تعادل باز گردد. کسی که ماشین ندارد و از این بابت خیلی ناراحت است به خواسته اش دست پیدا می کند و از این طریق رنج نداشتن جبران می شود. البته شوق و لذت نیز نیروی محرکه ای هستند که می توانند انسان را به هدف برسانند که بعدا در مورد آن ها بحث خواهم کرد. با این حال چه از موتور محرکه رنج استفاده کنیم و چه از موتور لذت ، در هر صورت برایند لذت و رنج برابر است و یکدیگر را خنثی می کند.